Ιταλοί συγγραφείς που έχουν τιμηθεί με βραβείο Νobel

 Οι 6 Νομπελίστες Ιταλοί συγγραφείς είναι οι εξής:

1. Giosuè Carducci

Ο Giosuè Carducci ήταν ο πρώτος Ιταλός λογοτέχνης υποψήφιος για nobel, το οποίο κέρδισε το 1906. Ο Giosuè Carducci ήταν κριτικός λογοτεχνίας, καθηγητής πανεπιστημίου και ποιητής. Ανάμεσα στα έργα του ξεχωρίζει το Le odi barbare (1877).

Η αιτιολόγηση του βραβείου από τη Σουηδική Ακαδημία ήταν η εξής:

όχι μόνο ως αναγνώρισή του έργου που έχει προσφέρει διδάσκοντας και των κριτικών μελετών του, αλλά πάνω από όλα ως φόρος τιμής στη δημιουργική ενέργεια του, στην καθαρότητα τους ύφους του και στη λυρική δύναμη που χαρακτηρίζει τα ποιητικά του αριστουργήματα.  

2. Grazia Deledda

Το 1926 για  δεύτερη φορά στην ιστορία των βραβείων Nobel, Νόμπελ λογοτεχνίας κερδίζει μια γυναίκα και συγκεκριμένα η Grazia Deledda, συγγραφέας περισσότερων από πενήντα μυθιστορημάτων, μεταξύ των οποίων είναι τα: “Canne al vento”, “Marianna Sirca” και “La madre”.

Η αιτιολόγηση του βραβείου από τη Σουηδική Ακαδημία ήταν η εξής:

για την ιδεαλιστική έμπνευσή της, αποτυπωμένη με εικονοπλαστική καθαρότητα της ζωής στο γενέθλιο νησί της, με βαθιά κατανόηση των ανθρώπινων προβλημάτων. 

3. Luigi Pirandello

Ήταν το 1934, όταν ο Luigi Pirandello έλαβε το βραβείο Νόμπελ. Ο Pirandello θεωρείται ακόμα και σήμερα ένας από τους πιο επαναστατικούς δραματουργούς του 20ου αιώνα.   

Η αιτιολόγηση του βραβείου από τη Σουηδική Ακαδημία ήταν η εξής:

για την φλογερή και επινοητική ανανέωση της θεατρικής και της δραματικής τέχνης. 

4. Salvatore Quasimodo

Το 1959 ο Salvatore Quasimodo, ποιητής και μεταφραστής, μεταξύ των πιο σημαντικών εκπροσώπων του ιταλικού Ερμητισμού έλαβε το βραβείο Νόμπελ. Μεταξύ των ποιητικών του συλλογών ξεχωρίζει το βιβλίο του “Ed è subito sera”.

Η αιτιολόγηση του βραβείου από τη Σουηδική Ακαδημία ήταν η εξής:

για τον ποιητικό λυρισμό του, ο οποίος με μια λαμπρή κλασικότητα εκφράζει τις τραγικές εμπειρίες της ζωή της εποχής μας. 

Δείτε περισσότερα για τον Salvatore Quasimodo.

5. Eugenio Montale 

Το 1975 ήταν η χρονιά που ο Eugenio Montale ξεχώρισε και τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ ανάμεσα σε καταξιωμένους ποιητές  του 20ου αιώνα. Μεταξύ των ποιητικών του συλλογών ξεχωρίζουν ακόμα και σήμερα η “Ossi di seppia” και η  “La bufera”.

Η αιτιολόγηση του βραβείου από τη Σουηδική Ακαδημία ήταν η εξής:

για την ξεχωριστή ποιητική του, η οποία με μεγάλη καλλιτεχνική ευαισθησία ανέδειξε τις ανθρώπινες αξίες υπό μια οπτική ζωής στείρα ψευδαισθήσεων. 

Δείτε περισσότερα για τον Eugenio Montale. 

6. Dario Fo

Ο τελευταίος Ιταλός λογοτέχνης που έλαβε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας ήταν ο Dario Fo, υποψήφιος για το βραβείο το 1997. Δραματουργός, σκηνοθέτης, συγγραφέας, σκηνογράφος αλλά πάνω από όλα άνθρωπος του θεάτρου. Το έργο του Dario Fo που έχει μείνει χαραγμένο στην συλλογική μνήμη, δεν είναι άλλο από το Mistero Buffo.

Η αιτιολόγηση του βραβείου από τη Σουηδική Ακαδημία ήταν η εξής:

Ακολουθώντας την παράδοση των μεσαιωνικών Γκολιάρδων, χλευάζει την εξουσία αποκαθιστώντας την αξιοπρέπεια των καταπιεσμένων.

Πηγή:

https://libreriamo.it/libri/i-6-scrittori-italiani-che-hanno-vinto-il-premio-nobel-per-la-letteratura/

Dino Buzzati (1906-1972) - Βιογραφία

O Dino Buzzati γεννήθηκε το 1906 στο San Pellegrino di Belluno και πέθανε το 1972 στο Milano. Προέρχεται από καλή οικογένεια, ο πετέρας του δίδασκε Διεθνές Δίκαιο στο πανεπιστήμιο. To 1928 ολοκληρώνει τις σπουδές του στη Νομική για να ικανοποιήσει την επιθυμία της οικογένειας του και από την ίδια χρονιά ξεκινά να εργάζεται στην εφημερίδα Corriere della Sera.

To 1933 εκδίδεται το πρώτο του βιβλίο Bàrnabo delle montagne το οποίο μετά από δυο χρόνια από το  Il segreto del Bosco Vecchio. Και τα δυο έργα έχουν γυριστεί σε ταινία, το πρώτο Bàrnabo delle montagne στο ομώνυμο έργο του 1994 υπό τη σκηνοθεσία του Mario Brenta, και η δεύτερη ομώνυμη ταινία κυκλοφόρησε το 1933 υπό τη σκηνοθεσία του Ermanno Olmi.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930  ο Buzzati ξεκινά να δημοσιεύει φανταστικά και σουρρεαλιστικά διηγήματα στην Corriere della sera και σε άλλες εφημερίδες. Το έργο Il deserto dei Tartari (1940) αποτελεί τη μεγάλη επιτυχία του Dino Buzzati το οποίο θα γυριστεί επίσης ταινίa το 1976 υπό τη σκηνοθεσία του Valerio Zurlini. To 1942 ο Buzzati δημοσιεύει το I sette messaggeri, τόμος στον οποίο συγκεντρώνονται τα καλύτερα διηγήματα του, τα οποία είχαν δημοσιευτεί μέχρι τότε σε εφημερίδες και περιοδικά. Τα επόμενα χρόνια ο συγγραφέας αφιερώνεται κυρίως στην συγγραφή φανταστικών διηγημάτων και το 1949 δημοσιεύει τη συλλογή Paura alla Scala ενώ το 1954 τη συλλογή Il crollo della Baliverna. Από αυτές τις πρώτες συλλογές ο Dino Buzzati θα διαλεξει τα πιο αντιπροσωπευτικά του διηγήματα και μαζί με κάποια άλλα θα δημοσιεύσει τον τόμο Sessanta racconti (1958), έργο το οποίο θα του χαρίσει το Premio Strega. 

To 1958 δημοσιεύει το Esperimento di magia. 18 racconti ενώ την ίδια εποχή εμπλέκεται και σε άλλα λογοτεχνικά είδη όπως στο βιβλίο του La famosa invasione deglio orsi in Sicilia (1945), In quel preciso momento (1950), Egregio signore, siamo spiacenti di…, (1960) Από τα θεάτρικά του έργα ιδιαίτερη επιτυχία γνώρισε το Un caso clinico, κωμωδία εμπνευσμένη από το διήγημα του Sette piani. Άλλα έργα του είναι:  Drammatica fine di un noto musicista (1955), Sola in casa (1958), Un verme al Ministero (1960), I suggeritori (1960), La colonna infame (1962).
Το 1960 ο συγγραφέας επιστέφει στο μυθιστόρημα και δημοσιεύει το Il grande ritratto και το Un amore (1963), έργα διαφορετικής θεματολογίας από εκείνη που μέχρι τότε κυριαρχούσε στν λογοτεχνική παραγωγή του. Σχετικά με το έργο Un amore, στο οποίο ενυπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία, το 1965 γυρίστηκε η ομώνυμη ταινία υπό τη σκηνοθεσία του Gianni Vernuccio. To 1965 o συγγραφέας δημοσιεύει τα μοναδικά ποιητικά έργα του Il capitano Pic e altre poesie, Scusi, da che parte per Piazza del Duomo? και Tre colpi alla porta. 

Το 1966 εκδίδει μια νέα συλλογή διηγημάτων Il colombre e altri cinquanta racconti, ενώ δύο χρόνια αργότερα στον τόμο La boutique del mistero, παρουσιάζονται τα 31 καλύτερα διηγήματα από όλη του την λογτεχνική παραγωγή. 

Τα τελευταία έργα του συγγραφέα είναι τα e Poema a fumetti (1969), Le notti difficili (1971), και το  I miracoli di Val Morel (1971).

Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφορούν τα έργα του:

Η έρημος των Ταρτάρων (Μεταίχμιο)

Οι επτά αγγελιοφόροι (Μεταίχμιο) 

Ενας έρωτας (Μεταίχμιο)

Η περίφημη εισβολή των αρκούδων στη Σικελία (Αστάρτη)

Letteratura italiana: Giocare con le spade di legno - Donato di Capua

"Mai incrociammo le nostre spade. Furono solo gli sguardi a fondersi, furono le vite a inciampare nel destino. Combattemmo le ombre in mezzo al grano trafiggendo quella che osarono definire legge. Nessuno riuscì a piegarci. Nessuno. Neppure il male di una realtà sbagliata in cui chi si ribellava era Brigante mentre chi gestiva il potere era un Signore. Il serpente e il lupo non accettarono di chinare il capo davanti a chi volle calpestarli."

Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα, το δεύτερο κατά σειρά του Donato di Capua, που έστω και από τα αποσπάσματα που υπάρχουν διαθέσιμα στο ίντερνετ καταφέρνει να σε κερδίσει, πρωταγωνιστής είναι ένα αγόρι στα χρόνια του 1800 που μάχεται να ζήσει όπως πρέπει να μάχεται ο καθένας μας ενάντια στο άδικο και με ελεύθερη βούληση, ο δρόμος που διαλέγει σίγουρα δεν είναι εύκολος αλλά βρίσκει συνοδοιπόρους ανθρώπους που πιστεύουν σε εκείνον.

Δεν μπορώ να γράψω περισσότερα γιατί είναι αρκετά καινούργιο το βιβλίο και δεν το έχω αλλά σίγουρα θέλω να το αποκτήσω, αν κάποιος από εσάς το βρει ή το έχει ήδη διαβάσει θα ήθελα την άποψη του.

O Donato di Capua εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο το 2013 Il buio della mente, la luce nell'anima και κατάφερε να κερδίσει αμέσως το αναγνωστικό κοινό.