Ιταλοί Ζωγράφοι/ Pittori italiani: Felice Casorati (1883-1963)

O Felice Casorati γεννήθηκε στη Novara στις 4 Δεκεμβρίου 1883. Η σχέση του με τη ζωγραφική ξεκινά όταν στα 18 του χρόνια αναγκάζεται εξαιτίας μιας ασθένειας να περάσει ένα μήνα στο εξοχικό του, μακριά από το αγαπημένο του πιάνο και ο πατέρας του για να τον παρηγορήσει του χαρίζει ένα κουτί με χρώματα.

Ritratto della sorella, 1907,135x72 εκ, 

Τα πρώτα του έργα απεικονίζουν πορτρέτα της μητέρας του και των αδελφών του. Σπούδασε νομική στη Πάντοβα, από όπου αποφοίτησε το 1906.

Το 1907 συμμετείχε με τρία έργα στην 7η Biennale της Βενετίας, όπου το έργο του Ritratto della sorella, κέρδισε τις εντυπώσεις της διεθνούς επιτροπής. Συνεχίζει να συμμετέχει στη Biennale της Βενετίας, ενώ τα επόμενα χρόνια (1911-1915) μετακομίζει στη Βερόνα. 

Ο πρώτος καιρός στη Βερόνα βρίσκει τον καλλιτέχνη αποπροσανατολισμένο, να ψάχνει σημεία αναφοράς. Σύντομα γνωρίζεται με καλλιτέχνες και λογοτέχνες της περιοχής και όλοι μαζί εκδίδουν το περιοδικό "Via Lattea".

Le signorine, 1912,197x190 εκ.,
Galleria Internazionale d'Arte Moderna, Venezia

Bambina che gioca su tappeto rosso, 1912, 
Gand, Museum voor Schone Kunsten

To 1915 συμμετέχει στον α' παγκόσμιο πόλεμο. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1917, μετακομίζει με όλη την οικογένεια στο Τορίνο, εκεί λαμβάνει μέρος στους λογοτεχνικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους και το 1922 εγγράφεται στην πολιτική ομάδα "Rivoluzione Liberale" γεγονός που λίγες μέρες αργότερα οδηγεί στη σύλληψη του. 

Τα επόμενα χρόνια ιδρύει σχολή ζωγραφικής στο Τορίνο όπου διδάσκει ζωγραφική και σχέδιο. 

Silvana Cenni, 1922, 205x105 εκ.,

Στο πορτρέτο εικονίζεται η Daphne Mabel Maugham, η οποία ήταν μαθήτρια του στη σχολή του στο Τορίνο από το 1926 και το 1930 έγινε γυναίκα του. Οι δυο τους απέκτησαν έναν γιό, τον Francesco, ο οποίος ακολουθώντας τα χνάρια των γονιών του έγινε επίσης ζωγράφος. 

Daphne at Paravola, 1934, 121x 151 εκ.
Torino, Galleria d’Arte Moderna

Στην πορεία της καριέρας του τιμήθηκε με πολλά βραβεία και ίσως το σημαντικότερο, το πρώτο βραβείο στη Biennale της Βενετίας το 1938. Το 1941 ξεκινάει να διδάσκει ζωγραφική στην Accademia Albertina του Τορίνο, της οποίας γίνεται αργότερα διευθυντής και το 1954 πρόεδρος. 

Πολλοί κριτικοί διακρίνουν στις πινελιές του, τον μαγικό ρεαλισμό.

Πεθαίνει την 1η Μαρτίου του 1963 στο Τορίνο.

Πηγές: 

https://www.settemuse.it/pittori_scultori_italiani/felice_casorati.htm

https://www.sba.it/artisti-in-galleria/casorati-felice-biografia-quadri-in-vendita-del-900-valutazione-stima-perizia-certificata-di-dipinti-di-felice-casorati/

https://it.wikipedia.org/wiki/Felice_Casorati

https://en.wikipedia.org/wiki/Felice_Casorati

https://www.academia.edu/14464355/Arte_critica_esposizioni_Felice_Casorati_e_Lionello_Fiumi

Ιταλοί Ζωγράφοι/ Pittori italiani: Renato Guttuso

O Renatο Guttuso γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1911 στη Σικελία και απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 1987 στη Ρώμη. Ήταν ζωγράφος ενώ ασχολήθηκε και με την πολιτική αφού ήταν έντονα πολιτικοποιημένος. Η ζωγραφική του ανήκει στο ρεύμα του ιταλικού νεορεαλισμού. 

Αν και γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου, η γέννηση του δηλώθηκε από τους γονείς του στις 02 Ιανουαρίου 1912 εξαιτίας προβλημάτων με τις διοικητικές αρχές. Επηρεασμένος από την ενασχόληση του πατέρα του με τη ζωγραφική, ξεκινά και ο ίδιος να ζωγραφίζει από μικρή ηλικία, ενώ από τα δεκατρία του χρόνια ξεκινά να υπογράφει τα έργα του. 

Το έργο που τον έκανε γνωστό, αφού προξένησε πολλές αντιδράσεις είναι η Crocifissione (1940), μέσω του οποίου ο καλλιτέχνης παρουσιάζει τα εγκλήματα που προξένησε ο πόλεμος. Σχετικά με το έργο ο  καλλιτέχνης γράφει "...είναι το σύμβολο όλων εκείνων που υφίστανται προσβολές, φυλάκιση και βασανιστήρια για τις ιδέες τους"

Crocifissione (1940), Διαστάσεις 200 x 200 εκ, 
Galleria Nazionale d'Arte Moderna, Ρώμη

Σαφώς το έργο του, μας θυμίζει στοιχεία από την Guernica του Picasso (1937), και κυρίως η μορφή του αλόγου στο πρώτο πλάνο. Το βασικό θέμα και των δυο έργων είναι τα δεινά του πολέμου. Από τη δεκαετία του 1930 αφήνει τη Σικελία και πηγαίνει στη Ρώμη όπου εκθέτει τα έργα του στη Quadriennale Nazionale d' Arte, ενώ το 1932 εκθέτει μαζί με άλλους Σικελούς ζωγράφους στο Μιλάνο. Μερικά χρόνια αργότερα όντως πολιτικοποιημένος αναγκάζεται να αφήσει τη Ρώμη εξαιτίας του Μουσολίνι και καταφεύγει στο Παρίσι όπου γνωρίζει τον Pablo Picasso. To 1946 συμμετέχει στο fronte Nuovo delle Arti, μια ομάδα καλλιτεχνών που αποσκοπούν στο να δώσουν φωνή σε όλους τους καλλιτέχνες ώστε να εκφράζονται ελεύθερα.

To 1972 ζωγραφίζει το διάσημο έργο του I funerali di Togliatti, το οποίο θεωρείται ένα έργο μανιφέστο της κουμμουνιστικής ζωγραφικής.

I funerali di Togliatti (1972), 340×440 εκ, 
Museo d'arte moderna di Bologna

Το 1974 ζωγραφίζει το έργο Vucciria, ένα επίσης πολύ γνωστό έργο του το οποίο παρουσιάζει μια συνοικία του Παλέρμο. 

Vucciria, 300 x 300 εκ. Palazzo Steri, Παλέρμο

Στις 18 Ιανουαρίου 1987 ο ζωγράφος αφήνει την τελευταία του πνοή στη Ρώμη σε ηλικία 75 χρονών.

“La pittura è il mio mestiere.
Cioè è il mio mestiere ed il mio modo di avere rapporto con il mondo.
Vorrei essere appassionato e semplice, audace e non esagerato.
Vorrei arrivare alla totale libertà in arte, libertà che, come nella vita, consiste nella verità.“

Renato Guttuso, 1957

Πηγές

https://www.varesenews.it/2019/05/parlare-guttuso-dovevi-passare-dal-suo-barbiere/820941/

http://www.guttuso.com/biografia/?lang=en

https://it.wikipedia.org/wiki/Renato_Guttuso

https://www.tate.org.uk/art/artists/renato-guttuso-1234

https://arthive.com/artists/3231~Renato_Guttuso

Ιταλοί ζωγράφοι/Pittori Italiani: Ettore Tito

 Ο Ettore Tito, Ιταλός γλύπτης και ζωγράφος γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1859 και πέθανε στις 26 Ιουνίου 1941. Γεννήθηκε στο Castellammare di Stabia, στη Νάπολη και το 1867 μετακόμισε με την οικογένεια του στη Βενετία όπου και φοίτησε στην Ακαδημία. Στο τέλος των σπουδών του 

Η Βενετία, η πόλη που έμελλε να γίνει και η τελευταία του κατοικία, είχε έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην καλλιτεχνική του παραγωγή. Αρχικά ως τόπος καθώς σε πολλά έργα του έχει απεικονίσει τοπία της όμορφης πόλης και της καθημερινής της ζωής και έπειτα ως επιρροή στο έργο του από τη βενετική ζωγραφική του 18ου αιώνα. 

Τα έργα του είναι μια ακροβασία μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου, παρόλο που συχνά απεικονίζουν στιγμιότυπα καθημερινής ζωής, η πινελιά του σαν χάδι πάνω στο χρώμα μας μεταφέρει πολλές φορές σε ονειρικές εικόνες. Όπως μπορεί εύκολα να διακριθεί στα έργα του παρότι δεν παρατίθενται με χρονολογική σειρά, υπάρχουν σκηνές που τα πρόσωπα εικονίζονται στο κέντρο του καμβά ενώ σε άλλες σκηνές το κάδρο που μας συνθέτει ο ζωγράφος μοιάζει με εκείνο του φωτογραφικού φακού, όπου τα πρόσωπα βρίσκονται σε μια φυσική κίνηση και ο ζωγράφος αποτυπώνει τη στιγμή.

Η καθημερινή ζωή πρωταγωνιστεί στα έργα του.

Το συγκεκριμένο έργο ονομάζεται Pescheria vecchia και αναπαριστά την αγορά του Rialto, εκτέθηκε για πρώτη φορά στην Esposizione Nazionale di Venezia, η οποία έπειτα εξελίχθηκε στη γνωστή Biennale της Βενετίας. Το έργο έχει βραβευθεί από το ιταλικό κράτος και ανήκει στην Galleria Nazionale d'Arte Moderna της Ρώμης.

Pescheria vecchia, 130x200, λάδι σε καμβά

Άνθρωποι που περνούν και φεύγουν, η αναμονή, ο ορίζοντας, η θάλασσα, συνδυασμένα με μυθολογικά στοιχεία σε ένα όμορφο παιχνίδι όπου η όραση παρασύρει και τις υπόλοιπες αισθήσεις και σχεδόν μας παίρνει μαζί του το κάδρο.

Επίσης τα ονειρικά πορτρέτα γυναικών, δεν παρατίθενται πολλά όμως μπορείτε να βρείτε αρκετά που θα σας φέρουν στο νου τεχνοτροπία και οπτική Γάλλων ζωγράφων. 

Πηγές:

https://www.beni-culturali.eu/opere_d_arte/scheda/ampio-orizzonte-1910-paesaggio-marino-tito-ettore-castellammare-di-stabia-1859-venezia-1941-12-00826966/150630

https://it.wikipedia.org/wiki/Ettore_Tito

https://larondadinotte.wordpress.com/2015/08/03/ettore-tito/

Ιταλοί ζωγράφοι/Pittori Italiani: Trento Longaretti

Ο ζωγράφος  Trento Longaretti,  ένατος στη σειρά από τα υπόλοιπα δώδεκα αδέρφια του. Γεννήθηκε το 1916 στο Treviglio και απεβίωσε το 2017 στο Bergamo. Το ταλέντο του ανακαλύπτει η δασκάλα του στο δημοτικό και το πρώτο σκίτσο του καλλιτέχνη είναι από την ηλικία των έξι ετών.

Σπουδάζει στην accademia di Brera από το 1931 ως το 1939, και υπήρξε μαθητής του Aldo Carpi. 

Από το 1953 ως το 1978 διευθύνει την Accademia Carrara di Bergamo. Η καλλιτεχνική του παραγωγή δεν είναι άλλο από μια διήγηση γεμάτη συναίσθημα των γεγονότων που έζησε, μέσα από την ευαίσθητη ματιά του καλλιτέχνη, όπως αυτή εκφράζεται σε κάθε πινελιά του. 

Έργα του έχουν εκτεθεί στη Biennale της Βενετίας (1942,1948,1950,1956), σε χώρες του εξωτερικού όπως οι δυο εκθέσεις του στη Νέα Υόρκη, ενώ αξίζει να αναφερθεί ότι με αφορμή τα εκατοστά γενέθλια του το 2016 η πόλη του Bergamo οργάνωσε εκδηλώσεις ώστε να τιμήσει τον ζωγράφο.

Προσθήκη λεζάντας

Arte Italiana: Bacchito Malato- Caravaggio

Πρόκειται για ένα ανάμεσα στα διασημότερα ίσως έργα του Caravaggio, φιλοτεχνήθηκε μεταξύ του 1593-1594 κατά την διάρκεια της παραμονής του καλλιτέχνη στην Ρώμη.
Ανήκει στην συλλογή της Galleria Borghese στην Ρώμη.

Είναι επί της ουσίας ένα πορτρέτο του ιδίου κατά την διάρκεια της ανάρρωσης του από μια ασθένεια, γεγονός που μπορεί να τεκμηριωθεί από την ωχρότητα του δέρματος και το ελαφρό μελάνιασμα των χειλιών.

Πολλοί μελετητές έχουν ασχοληθεί με αυτόν τον πίνακα του Caravaggio, κάποιοι ερμηνεύουν το σταφύλι που κρατάει στο χέρι του ο Βάκχος ως το πάθος και την "φθορά"* που διέπουν την ανθρώπινη ύπαρξη μα και που βιώνει ο καλλιτέχνης σε εκείνη την περίοδο της ζωή του.

Οι πιο πρόσφατες έρευνες υποστηρίζουν πως το έργο αν και ονομάζεται ο "Άρρωστος Βάκχος" - Bacchito Malato, αρχικά είχε φιλοτεχνηθεί με πιο ζεστά χρώματα τα οποία όμως αλλοιώθηκαν έπειτα από συντηρήσεις και σύμφωνα με εκείνους δεν υπάρχει αναφορά στην αρρώστια του καλλιτέχνη.

*Η "φθορά" συμβολίζεται από μερικές ρώγες σταφύλι που έχουν ήδη ξεκινούν να σαπίζουν όπως μπορείτε να δείτε σε λεπτομέρεια του έργου.

Πηγές

http://caravaggio.historiaweb.net

http://www.ilmuromag.it/caravaggio-il-bacchino-malato/

http://it.wikipedia.org/wiki/Bacchino_malato

Arte italiana: La Fornarina - Raffaello (1518-1519)

Τίτλος του έργου, "La Fornarina" εικονιζόμενη η επί χρόνια σύντροφος του Raffaello, Margherita Lutti κόρη ενός φούρναρη του Francesco Lutti από το επάγγελμα του οποίου πήρε και τον τίτλο του το έργο.

Raffaello ένας από τους διασημότερους Ιταλούς ζωγράφους της Αναγέννησης, εντύπωση προκαλεί ότι είναι ο μόνος ετερόφυλος μεταξύ της διάσημης τριάδας της Όψιμης Αναγέννησης: Leonardo Da VInci, Michelangelo, Raffaello.

Οι ερωτικές του περιπέτειες πολλές αλλά δεν δεν παντρεύτηκε ποτέ, η πιο σταθερή του σχέση υπήρξε la fornarina.

O έρωτας για τον έρωτα αντανακλάται στην καλλιτεχνική του δημιουργία όπως θα δούμε και σε επόμενες δημοσιεύσεις μέσω των τοιχογραφιών του.

Το έργο La Fornarina, δεν αποτελεί το μόνο πορτρέτο της αγαπημένης του όπως θα δούμε ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η κορδέλα που φαίνεται στο αριστερό μπράτσο της γυναίκας περιέχει την υπογραφή του ζωγράφου.

Σίγουρα δεν είναι ούτε το πιο γνωστό έργο του ζωγράφου, σίγουρα ούτε και εκείνο που θα έπρεπε να αναλυθεί ως πρώτο για τον Raffaello, όμως εδώ έρχονται οι φήμες που θέλουν τον ζωγράφο να φεύγει πρόωρα από την ζωή στα μόλις 37 χρόνια εξαιτίας ίσως της υπερβολής των ερωτικών συνευρέσεων με την Fornarina.

Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με τον βιογράφο του Giorgio Vasari, ο επίμονος πυρετός που οδήγησε τον Raffaello στον θάνατο προκλήθηκε έπειτα από την υπερβολή που αναφέραμε παραπάνω, από την άλλη πλευρά η Fornarina - Margheritta Lutti, κατηγορήθηκε ότι απέκρυψε την αιτία του πυρετού και έτσι δεν χορηγήθηκε η κατάλληλη θεραπεία στον Raffaello.