Ιταλοί Ζωγράφοι/ Pittori italiani: Felice Casorati (1883-1963)

O Felice Casorati γεννήθηκε στη Novara στις 4 Δεκεμβρίου 1883. Η σχέση του με τη ζωγραφική ξεκινά όταν στα 18 του χρόνια αναγκάζεται εξαιτίας μιας ασθένειας να περάσει ένα μήνα στο εξοχικό του, μακριά από το αγαπημένο του πιάνο και ο πατέρας του για να τον παρηγορήσει του χαρίζει ένα κουτί με χρώματα.

Ritratto della sorella, 1907,135x72 εκ, 

Τα πρώτα του έργα απεικονίζουν πορτρέτα της μητέρας του και των αδελφών του. Σπούδασε νομική στη Πάντοβα, από όπου αποφοίτησε το 1906.

Το 1907 συμμετείχε με τρία έργα στην 7η Biennale της Βενετίας, όπου το έργο του Ritratto della sorella, κέρδισε τις εντυπώσεις της διεθνούς επιτροπής. Συνεχίζει να συμμετέχει στη Biennale της Βενετίας, ενώ τα επόμενα χρόνια (1911-1915) μετακομίζει στη Βερόνα. 

Ο πρώτος καιρός στη Βερόνα βρίσκει τον καλλιτέχνη αποπροσανατολισμένο, να ψάχνει σημεία αναφοράς. Σύντομα γνωρίζεται με καλλιτέχνες και λογοτέχνες της περιοχής και όλοι μαζί εκδίδουν το περιοδικό "Via Lattea".

Le signorine, 1912,197x190 εκ.,
Galleria Internazionale d'Arte Moderna, Venezia

Bambina che gioca su tappeto rosso, 1912, 
Gand, Museum voor Schone Kunsten

To 1915 συμμετέχει στον α' παγκόσμιο πόλεμο. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1917, μετακομίζει με όλη την οικογένεια στο Τορίνο, εκεί λαμβάνει μέρος στους λογοτεχνικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους και το 1922 εγγράφεται στην πολιτική ομάδα "Rivoluzione Liberale" γεγονός που λίγες μέρες αργότερα οδηγεί στη σύλληψη του. 

Τα επόμενα χρόνια ιδρύει σχολή ζωγραφικής στο Τορίνο όπου διδάσκει ζωγραφική και σχέδιο. 

Silvana Cenni, 1922, 205x105 εκ.,

Στο πορτρέτο εικονίζεται η Daphne Mabel Maugham, η οποία ήταν μαθήτρια του στη σχολή του στο Τορίνο από το 1926 και το 1930 έγινε γυναίκα του. Οι δυο τους απέκτησαν έναν γιό, τον Francesco, ο οποίος ακολουθώντας τα χνάρια των γονιών του έγινε επίσης ζωγράφος. 

Daphne at Paravola, 1934, 121x 151 εκ.
Torino, Galleria d’Arte Moderna

Στην πορεία της καριέρας του τιμήθηκε με πολλά βραβεία και ίσως το σημαντικότερο, το πρώτο βραβείο στη Biennale της Βενετίας το 1938. Το 1941 ξεκινάει να διδάσκει ζωγραφική στην Accademia Albertina του Τορίνο, της οποίας γίνεται αργότερα διευθυντής και το 1954 πρόεδρος. 

Πολλοί κριτικοί διακρίνουν στις πινελιές του, τον μαγικό ρεαλισμό.

Πεθαίνει την 1η Μαρτίου του 1963 στο Τορίνο.

Πηγές: 

https://www.settemuse.it/pittori_scultori_italiani/felice_casorati.htm

https://www.sba.it/artisti-in-galleria/casorati-felice-biografia-quadri-in-vendita-del-900-valutazione-stima-perizia-certificata-di-dipinti-di-felice-casorati/

https://it.wikipedia.org/wiki/Felice_Casorati

https://en.wikipedia.org/wiki/Felice_Casorati

https://www.academia.edu/14464355/Arte_critica_esposizioni_Felice_Casorati_e_Lionello_Fiumi

Ιταλοί Ζωγράφοι/ Pittori italiani: Renato Guttuso

O Renatο Guttuso γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1911 στη Σικελία και απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 1987 στη Ρώμη. Ήταν ζωγράφος ενώ ασχολήθηκε και με την πολιτική αφού ήταν έντονα πολιτικοποιημένος. Η ζωγραφική του ανήκει στο ρεύμα του ιταλικού νεορεαλισμού. 

Αν και γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου, η γέννηση του δηλώθηκε από τους γονείς του στις 02 Ιανουαρίου 1912 εξαιτίας προβλημάτων με τις διοικητικές αρχές. Επηρεασμένος από την ενασχόληση του πατέρα του με τη ζωγραφική, ξεκινά και ο ίδιος να ζωγραφίζει από μικρή ηλικία, ενώ από τα δεκατρία του χρόνια ξεκινά να υπογράφει τα έργα του. 

Το έργο που τον έκανε γνωστό, αφού προξένησε πολλές αντιδράσεις είναι η Crocifissione (1940), μέσω του οποίου ο καλλιτέχνης παρουσιάζει τα εγκλήματα που προξένησε ο πόλεμος. Σχετικά με το έργο ο  καλλιτέχνης γράφει "...είναι το σύμβολο όλων εκείνων που υφίστανται προσβολές, φυλάκιση και βασανιστήρια για τις ιδέες τους"

Crocifissione (1940), Διαστάσεις 200 x 200 εκ, 
Galleria Nazionale d'Arte Moderna, Ρώμη

Σαφώς το έργο του, μας θυμίζει στοιχεία από την Guernica του Picasso (1937), και κυρίως η μορφή του αλόγου στο πρώτο πλάνο. Το βασικό θέμα και των δυο έργων είναι τα δεινά του πολέμου. Από τη δεκαετία του 1930 αφήνει τη Σικελία και πηγαίνει στη Ρώμη όπου εκθέτει τα έργα του στη Quadriennale Nazionale d' Arte, ενώ το 1932 εκθέτει μαζί με άλλους Σικελούς ζωγράφους στο Μιλάνο. Μερικά χρόνια αργότερα όντως πολιτικοποιημένος αναγκάζεται να αφήσει τη Ρώμη εξαιτίας του Μουσολίνι και καταφεύγει στο Παρίσι όπου γνωρίζει τον Pablo Picasso. To 1946 συμμετέχει στο fronte Nuovo delle Arti, μια ομάδα καλλιτεχνών που αποσκοπούν στο να δώσουν φωνή σε όλους τους καλλιτέχνες ώστε να εκφράζονται ελεύθερα.

To 1972 ζωγραφίζει το διάσημο έργο του I funerali di Togliatti, το οποίο θεωρείται ένα έργο μανιφέστο της κουμμουνιστικής ζωγραφικής.

I funerali di Togliatti (1972), 340×440 εκ, 
Museo d'arte moderna di Bologna

Το 1974 ζωγραφίζει το έργο Vucciria, ένα επίσης πολύ γνωστό έργο του το οποίο παρουσιάζει μια συνοικία του Παλέρμο. 

Vucciria, 300 x 300 εκ. Palazzo Steri, Παλέρμο

Στις 18 Ιανουαρίου 1987 ο ζωγράφος αφήνει την τελευταία του πνοή στη Ρώμη σε ηλικία 75 χρονών.

“La pittura è il mio mestiere.
Cioè è il mio mestiere ed il mio modo di avere rapporto con il mondo.
Vorrei essere appassionato e semplice, audace e non esagerato.
Vorrei arrivare alla totale libertà in arte, libertà che, come nella vita, consiste nella verità.“

Renato Guttuso, 1957

Πηγές

https://www.varesenews.it/2019/05/parlare-guttuso-dovevi-passare-dal-suo-barbiere/820941/

http://www.guttuso.com/biografia/?lang=en

https://it.wikipedia.org/wiki/Renato_Guttuso

https://www.tate.org.uk/art/artists/renato-guttuso-1234

https://arthive.com/artists/3231~Renato_Guttuso