Gli italiani e i giochi d' azzardo - Οι Ιταλοί και τα τυχερά παιχνίδια

Μεγάλο θέμα συζήτησης τους τελευταίους μήνες η σχέση των Ιταλών με τα τυχερά παιχνίδια, κάποτε όπως αναφέρουν διάφορα ιταλικά site υπήρχε το "il lotto alle otto" ένας λόγος που έκανε την οικογένεια να συγκεντρώνεται μπροστά στην τηλεόραση με ελπίζοντας σε ένα διαφορετικό αύριο, μια συνήθεια χαριτωμένη. Τα τελευταία χρόνια τα τυχερά παιχνίδια στην Ιταλία έχουν εξελιχθεί σε έναν οικονομικό κολοσσό που κάποιοι τοποθετούν στην 5η θέση των βιομηχανικών μονάδων από πλευράς κερδών. Πιο αναλυτικά τα ετήσια κέρδη που αποκόμισε η "βιομηχανία του τζόγου" στην Ιταλία το 2011 άγγιξαν τα 79.9 εκατομμύρια ευρώ γεγονός που την τοποθετεί στην 1η θέση των χωρών που ''παίζουν περισσότερο". Σύμφωνα με έρευνες ο μέσος Ιταλός ξοδεύει  500 ευρώ από τον ετήσιο προϋπολογισμό του ρισκάροντας την τύχη. 

Στο παρελθόν, το πιο κοινό τυχερό παιχνίδι ήταν αντίστοιχο με το δικό μας "Πρωτοχρονιάτικο λαχείο" (biglietto) που σχεδόν όλοι αγόραζαν για το καλό.

Βέβαια με το πέρασμα των χρόνων προστίθενται διαρκώς νέα παιχνίδια με πιο άμεσα αποτελέσματα και περισσότερες κληρώσεις .  

Σύμφωνα με στοιχεία στην ιταλία εκτιμάται ότι περίπου 800.000 άνθρωποι είναι εθισμένοι στα τυχερά παιχνίδια ενώ περίπου 2.000.000 διατρέχουν τον κίνδυνο να εθιστούν σε αυτά.

Παρόλο που ο μέσος παίκτης εμφανίζεται να είναι άνδρας, μέσης ηλικίας και μόρφωσης τα συνολικά στοιχεία δείχνουν ότι όλα τα φάσματα ηλικιών συμμετέχουν στο παιχνίδι με την τύχη.

Ας δούμε αναλυτικά τα τυχερά παιχνίδια των Ιταλών.

SuperEnalotto

Πρόκειται για μια παραλλαγή του γνωστού σε όλους μας Λόττο, και πρόκειται για το πιο δημοφιλές παιχνίδι στην Ιταλία. Για να κερδίσει κάποιος θα πρέπει να πετύχει τα 6 νούμερα (βέβαια και με 4 νούμερα στα 6 έχει κάποια μικρά κέρδη)

Winforlife

Πρόκειται για ένα τυχερό παιχνίδι στο οποίο ο παίκτης μπορεί να κερδίσει ως και 20.000 χιλιάδες ευρώ τον μήνα για τα υπόλοιπα 20 χρόνια της ζωής του, ένα παιχνίδι πιυ αν και δεν μετράει πολλά χρόνια ζωής έχει γίνει πάρα πολύ δημοφιλές γιατί έχει πολύ συχνές κληρώσεις.

Totocalcio e totogol

Πρόκειται για παιχνίδια ανάλογα του δικού μας στοιχήματος όπου πρέπει ο παίκτης να προβλέψει τα αποτελέσματα των ποδοσφαιρικών αγώνων

Gratta e vinci

Δεν είναι κάτι περισσότερο από το δικό μας "ξυστό" που μπορεί σε μας να εξαφανίστηκε σύντομα, όμως στην Ιταλία υπάρχει ακόμα και παίζεται αρκετά από τις γυναίκες και τους νέους. Πολλοί υποστηρίζουν ότι είναι ακόμα στο προσκήνιο επειδή τα αποτελέσματα του είναι άμεσα.

Άλλα τυχερά παιχνίδια αρκετά διαδεδομένα είναι τα: sivincetutto (σχετικό με το super1lotto) καθώς και το eurojakpot.

Κλείνοντας νομίζω για να έχουμε πλήρη εικόνα του φαινομένου νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε ακόμα μια αναφορά σε παλαιότερο post και πιο συγκεκριμένα εδώ, όπου είχαμε αναλύσει την smorfia. Θυμίζω πως..

H "Smorfia" είναι ένα βιβλίο το οποίο εξηγεί τα όνειρα (ονόματα, αντικείμενα ακόμα και κινήσεις σε αριθμούς) με σκοπό την συμπλήρωση του τυχερού λόττο! Η Smorfia είναι συνδεδεμένη παραδοσιακά με την Νάπολη όπου οι κάτοικοι είναι ένθερμοι οπαδοί του λόττο, παρόλα αυτά υπάρχουν και άλλα είδη βιβλίων Sforfia στις επιμέρους ιταλικές πόλεις. Η καταγωγή του όρου Smorfia είναι αβέβαιη, παρόλα αυτά η πιο κοινή εξήγηση είναι ότι προέρχεται από τον Μορφέα, τον θεό του ύπνου κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία.

πηγές: http://www.ilsole24ore.com, http://www.reporternuovo.it, http://www.dire.it, http://www.gruppoabele.org, http://www.sisal.it

Il Venerdi 17.. e altre superstizioni..

Fin dall'antichità il numero 17 è stato fortemente collegato alla sfortuna. La maggioranza ritiene che la superstizione fosse nata, ai tempi dell'antica Roma, a causa della consuetudine di incidere sulle pietre funerarie la parola "VIXI" (che vuol dire vissi, sono vissuto), il cui anagramma "XVII" equivale a 17 nel sistema di numerazione romano.


Από την αρχαιότητα το νούμερο 17 είναι συνδεδεμένο με την ατυχία για τους Ιταλούς, σύμφωνα με τους περισσότερους η προκατάληψη αυτή προκύπτει από τους χρόνους της αρχαίας Ρώμη όπου στους επιτάφιους τύμβους την λέξη VIXI (λατ. που σημαίνει έχω ζήσει, άρα έχω πεθάνει) του οποίου το ανάγραμμα είναι το XVII που αντιστοιχεί στο νούμερο 17 σύμφωνα με το ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης.




La Smorfia Napoletana è una serie di numeri dati dalla lettura dei sogni da giocare al Lotto. L'origine del termine "smorfia" è incerta, ma la spiegazione più frequente è che sia legata al nome di Morfeo, il dio del sonno nell'antica Grecia. La smorfia è tradizionalmente legata alla città di Napoli, che ha una lunga tradizione di affetto nei confronti del gioco del lotto, ma esiste un gran numero di smorfie locali legate ad altre città. Ogni parola, nome, oggetto e tante volte anche movimenti corrispondono sempre a dei numeri.

H "Smorfia" είναι ένα βιβλίο το οποίο εξηγεί τα όνειρα (ονόματα, αντικείμενα ακόμα και κινήσεις σε αριθμούς) με σκοπό την συμπλήρωση του τυχερού λόττο! Η Smorfia είναι συνδεδεμένη παραδοσιακά με την Νάπολη όπου οι κάτοικοι είναι ένθερμοι οπαδοί του λόττο, παρόλα αυτά υπάρχουν και άλλα είδη βιβλίων Sforfia στις επιμέρους ιταλικές πόλεις. Η καταγωγή του όρου Smorfia είναι αβέβαιη, παρόλα αυτά η πιο κοινή εξήγηση είναι ότι προέρχεται από τον Μορφέα, τον θεό του ύπνου κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία.


Il viola porta sfortuna agli attori..
Il viola è il colore dei paramenti sacri usati durante la Quaresima. Nel medioevo venivano vietati, proprio in quel periodo, tutti i tipi di rappresentazioni teatrali e di spettacoli pubblici che si tenevano per le vie o le piazze delle città. Ciò comportava per gli attori e per tutti coloro che vivevano di solo teatro notevoli disagi. Non potendo lavorare, le compagnie teatrali non avevano neanche i mezzi per procurarsi il pane quotidiano, ed erano costrette a tirare la cinghia.
Questo è il motivo per cui il colore viola è odiato da tutti gli artisti, in generale, ma è vietato soprattutto in teatro dove con il passare dei secoli è diventato vera e propria superstizione.

To μωβ φέρνει ατυχία στους ηθοποιούς..
Το μωβ είναι το χρώμα των ιερών στολισμών κατά την διάρκεια της Σαρακοστής. Κατά τον Μεσαίωνα την περίοδο της Σαρακοστής απαγορεύονταν οι κάθε είδους παραστάσεις και τα δημόσια θεάματα που λάμβαναν χώρα στους δρόμους ή στις πλατείες της πόλης.
Αυτή η κατάσταση οδηγούσε σε οικονομική δυσχέρεια ενώ οι θίασοι έφταναν σε άσχημα σημεία πενίας, έτσι το μωβ είναι μισητό από τους καλλιτέχνες ενώ στο θέατρο "απαγορεύεται" ως μια πραγματική προκατάληψη!






Συνεχίζεται.....